این جلسه به تبیین جایگاه راهبردی «آموزش و پرورش» در تداوم انقلاب اسلامی می‌پردازد. مسئله اصلی انقلاب، «انسان‌سازی» است و این هدف تنها از طریق نهادهای تربیتی، به‌ویژه «مدرسه»، محقق می‌شود. از آنجا که انقلاب اسلامی در تقابل با تمدن غالب غرب قرار دارد، بقای آن به موفقیت در «جهاد تربیتی» وابسته است. چالش اصلی این است که نظام آموزشی ایران پس از انقلاب، دچار تحول بنیادین نشده و همچنان بر پایه «مدرسه مدرن غربی» عمل می‌کند. این مدل مدرسه، با هدف تربیت «شهروند تکنسین و مطیع» برای خدمت به حاکمیت طراحی شده و «ذهن‌محور» و «کتاب‌محور» است. در مقابل، «مدرسه الگوی اسلامی» باید «قلب‌محور» و «معلم‌محور» باشد، استعدادهای فردی را شکوفا کند و به‌عنوان کانون تحولات فرهنگی و اجتماعی محله عمل نماید. تا زمانی که این تحول در عرصه آموزش رخ ندهد و یک الگوی روشن و مشترک از مدرسه ایرانی-اسلامی شکل نگیرد، اهداف بلندمدت انقلاب در معرض خطر قرار خواهد داشت.