این جلسه به بررسی **تاریخچه شکل‌گیری مدرسه مدرن در ایران** می‌پردازد تا زمینه لازم برای تحول آن فراهم شود. دکتر امینیان با تأکید بر اهمیت راهبردی آموزش و پرورش برای بقای انقلاب اسلامی، سیر تحولات را از دوره قاجار تا پیش از انقلاب تشریح می‌کند. نقطه آغاز، شکست ایران در جنگ با روسیه بود که منجر به اعزام دانشجو به خارج و سپس تأسیس **مدارس مسیونری** و **دارالفنون** شد. پس از مشروطه، با تصویب **قانون اساسی معارف**، آموزش مدرن به صورت قانونی نهادینه شد و در دوران پهلوی، توسعه کمی چشمگیری یافت. در مقابل این جریان، نیروهای مذهبی نیز اقدام به تأسیس **مدارس اسلامی** کردند. اولین نمونه، **مدارس جامعه تعلیمات اسلامی** (۱۳۲۲) با رویکرد حفظ دیانت و سپس **مدرسه علوی** (دهه ۳۰) بود. تحلیل سخنران این است که این مدارس، اگرچه نخبگان مذهبی تربیت می‌کردند، اما الگوی آن‌ها مبتنی بر **تربیت فردی و پرهیزی** بود، نه یک **تربیت انقلابی و تمدنی**. این مدارس، فردی را پرورش می‌دادند که در زندگی شخصی متدین باشد اما در عرصه‌های کلان سیاسی و اقتصادی، فاقد نگاه انتقادی به تمدن غرب بود. این تحلیل تاریخی نشان می‌دهد که مدرسه موجود، ریشه در اهداف و رویکردهایی متفاوت با اهداف انقلاب اسلامی دارد و تحول آن نیازمند شناخت عمیق این پیشینه است.